WPŁYW TRENINGU EMS NA PARAMETRY DOTYCZĄCE SIŁY

(Speicher, U. / Nowak, S. / Schmithüsen J. / Kleinöder, H. / Mester, J., Niemiecki Uniwersytet Sportowy w Kolonii 2008, opublikowano między innymi w „medical sports network” 04/2007)

CEL BADANIA

Celem niniejszej pracy było porównanie klasycznej metody treningu siłowego z dynamicznym treningiem EMS całego ciała w odniesieniu do ich wpływu na siłę i szybkość.



METODYKA BADAŃ

Grupę 80 studentów kierunków sportowych podzielono losowo na dwie równe podgrupy. U jednej z nich prowadzono klasyczny trening na przyrost, maksymalną siłę, szybkość i wytrzymałość mięśni, a u drugiej trening z wykorzystaniem nowoczesnych metod takich, jak ogólny trening ciała EMS i wibracje oraz dwie grupy mieszane: ogólny trening EMS/przyrost mięśni oraz wibracje/przyrost mięśni. Tradycyjne grupy treningowe trenowały na maszynach zginacz mięśni nóg i prostownika nogi (Gym80) w poszczególnych grupach, w trzech seriach z różnymi dodatkowymi obciążeniami (30-90%, 3-15 powtórzeń). Grupy EMS wykonywały wykroki boczne oraz zginały kolana bez dodatkowych obciążeń (czas trwania impulsu / przerwa 6 s / 4 s, 85 Hz częstotliwość impulsu, szerokość impulsu 350 µs, bipolarne impulsy prostokątne, 60% natężenia). Normowanie odbywało się przez biofeedback. Treningi odbywały się 2 razy w tygodniu przez okres 4 tygodni. Badania początkowe i końcowe przeprowadzono przed i po treningu, przy użyciu diagnostycznych maszyn siłowych przed i po treningu oraz po dwutygodniowym okresie regeneracji. Dynamikę mierzono za pomocą wydajności (siła x prędkość) z 40% i 60% dodatkowym obciążeniem pod różnym kątem.




WYNIKI

Wszystkie typy treningów siłowych poprawiły znacząco maksymalną wydajność. Maksymalna siła wzrosła o 16% w grupie przyrostu oraz 9-10% w grupie EMS. Tylko w grupie EMS znacząco poprawiła się szybkość. Zmierzona prędkość wzrosła o około 30% – znacznie więcej niż przy użyciu innych klasycznych metod (16-18%). Jest to spowodowane bezpośrednią kontrolą EMS nad szybko-reagującymi włóknami mięśniowymi. Mieszane grupy treningowe jak EMS i przyrost wykazują typowe wyniki dwóch bodźców treningowych (maksimum 7% wzrostu siły i 12% poprawy wydajności). Połączenia klasycznych i nowoczesnych metod treningowych mogą stworzyć nowe, obiecujące konfiguracje bodźców. Na uwagę zasługują jednak długotrwałe efekty ogólnego treningu ciała EMS, największa poprawa wydajności ujawnia się bowiem po dwutygodniowym okresie regeneracji.



WNIOSKI

W porównaniu z różnego rodzaju treningami w celu zwiększenia siły i szybkości oraz dynamiki całego ciała wykazano, że trening EMS jest wysoce skuteczną metodą szkolenia. Trening całego ciała EMS był jedyną formą treningu, który był w stanie poprawić maksymalne osiągi sportowe w zakresie szybkości poruszania się. Ponadto wyraźne długoterminowe skutki otwierają nowe możliwości w periodyzacji treningu. Dokładnie dobrana częstotliwość treningu EMS wspólnie z dynamicznym wykonywaniem ruchu stanowi obiecujące połączenie treningu siłowego i szybkości.

Źródło: www.miha-bodytec.com


BADANIA POTWIERDZAJĄCE SKUTECZNOŚĆ TRENINGU EMS!

AMERYKAŃSKI UNIWERSYTET MEDYCYNY SPORTOWEJ ZBADAŁ EFEKTY KRÓTKOTRWAŁEGO TRENINGU EMS PRZEPROWADZONEGO NA HOKEISTACH, ZWRACAJĄC SZCZEGÓLNĄ UWAGĘ NA WYSIŁEK PODCZAS JAZDY NA ŁYŻWACH, JAZDY Z WYPROSTOWANYMI KOLANAMI ORAZ NA WYKONANIE SKOKÓW WZWYŻ. Badanie wykazało że trening EMS znacznie zwiększa wydajność podczas jazdy oraz siłę izokinetyczną, gdzie mięśnie kurczą się ze stałą prędkością. Izokinetyczny skurcz mięśnia jest najszybszym sposobem na zwiększenie jego siły, dzięki jednakowej stymulacji podczas treningu. W innym badaniu, tym razem z udziałem siatkarzy stwierdzono, że elektrostymulacja mięśni w połączeniu z treningiem plyometrycznym (skocznościowym) poprawił poziom skoków wzwyż oraz zwiększył siłę mięśni odpowiedzialnych za prostowanie i zginanie stawu kolanowego. AMERYKAŃSKIE STOWARZYSZENIE PRZYGOTOWANIA KONDYCYJNEGO (NSCA) PRZEPROWADZIŁO BADANIE W CELU OCENIENIA TRENINGÓW EMS NA UKŁAD KRĄŻENIOWY, METABOLIZM MIĘŚNI ORAZ WYSIŁEK KOLARZY. Testowano jazdę na rowerze z elektrostymulacją oraz bez niej. Główne ustalenie wykazały że jazda na rowerze z elektrostymulacją może zwiększyć wydolność tlenową sportowców jak i również osób niezdolnych do przeprowadzania ciężkich treningów.


NSCA ZBADAŁO RÓWNIEŻ DZIAŁANIE TRENINGU ELEKTROSTYMULUJĄCEGO NA SPORTY WYCZYNOWE M.IN SIŁĘ, PRĘDKOŚĆ, MOC ORAZ ZDOLNOŚCI TAKIE JAK SKOKI CZY SPRINT. Grupa testowa składała się z osób nie wykonujących na co dzień żadnych ćwiczeń, sportowców trenowanych i elitarnych. Naukowa analiza wykazała znaczne korzyści i poprawy u każdego z nich, nawet elitarni sportowcy na bardzo wysokim poziomie sprawności znacznie ją zwiększyli. Co więcej, z badań wywnioskowano, że trening EMS skutecznie rozwija sprawność fizyczną i stwierdzono, że trening elektrostymulacyjny jest obiecującą alternatywą tradycyjnego treningu siłowego. Amerykańskie stowarzyszenie zbadało proces regeneracji mięśni koszykarzy i doszło do wniosku, że trening EMS pomaga skutecznie je odbudować.




WPŁYW TRENINGU EMS NA CIAŁO I RYZYKO ZWIĄZANE Z CHOROBĄ SERCA U STARSZYCH MĘŻCZYZN Z ZESPOŁEM METABOLICZNYM

KEMMLER, W. / BIRLAUF, A. / VON STENGEL, S., Uniwersytet w Erlangen- Norymberga 2009)

CEL BADANIA

Sarkopenia i otyłość brzuszna wiążą się ścisle ze śmiertelnością i słabowitością osób starszych. Celem tego badania był zakres, w jakim ogólna elektrostymulacja całego ciała (WB-EMS z ang. whole body-EMS ) może wpłynąć na skład ciała i czynniki ryzyka u starszych mężczyzn z zespołem metabolicznym.



METODYKA BADAŃ

Łączną grupę 28 mężczyzn z zespołem metabolicznym wg IDF (69,4 ± 2,8 lat) z okolic Erlangen losowo rozdzielono na grupę kontrolną (KG: n = 14) oraz grupę WB-EMS (n = 14). 14-tygodniowy reżim treningowy WB-EMS przewidywał wykonywanie ćwiczeń co 5 dni, 30-minutowe ćwiczenia „cardio” i trening siłowy z zastosowaniem metody EMS. W grupie kontrolnej prowadzono równolegle treningi wibracji całego ciała z naciskiem na „zwiększenie mobilności i dobrego samopoczucia”. Głównymi punktami docelowymi zostały wybrane rejony brzucha i całkowita masa tłuszczowa ciała i masa mięśni szkieletowych kończyn (ASMM). Dalsze punkty docelowe to parametry zespołu metabolicznego według IDF (obwód talii, stężenie glukozy, trójglicerydów, cholesterolu HDL, skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi).

WYNIKI

Przy dużym efekcie (ES: d `= 1,33), masa tłuszczowa okolic brzucha wykazuje znaczne różnice (p = 0,004) pomiędzy WB- EMS i KG (-252 ± 196 g, p = 0,001 wobec -34 ± 103 g, p = 0,330). Równolegle do tego w grupie WB-EMS spadł poziom tłuszczu całego ciała na -1.350 ± 876 g (p = 0,001) oraz w CG do -291 ± 850 g (p = 0,307) (różnica: p = 0,008, ES: d `= 1,23). ASMM wykazało istotne różnice (p = 0,024, ES: d `= 0,97) (. 249 ± 444 g, p = 0,066 vs -298 ± 638 g, p =, 173) pomiędzy grupą EMS i grupą kontrolną z wibracjami. Wyjątek stanowi brak istotnej różnicy pomiędzy grupami (p = 0,023, ES: d `= 1,10) w zakresie obwodu talii (EMS:. -5,2 ± 1,8 cm, p = 0,001 CG vs -3,3 ± 2, 9 cm, p = 0,006). Nie wykazano dalszych efektów zespołu metabolicznego (zob. wyżej).




WNIOSKI

Trening całego ciała EMS przeprowadzony przy małej intensywności treningu (ok. 45 minut w tygodniu) oraz w krótkim czasie interwencji (14 tygodni) wykazał istotny wpływ na strukturę budowy ciała osób starszych. Tym samym, WB-EMS może stanowić odpowiednią alternatywę dla treningu konwencjonalnego u osób z niskim obciążeniem kardiologicznym i ortopedycznym.

Źródło: www.miha-bodytec.com


ELEKTROSTYMULACJA MIĘŚNI CAŁEGO CIAŁA NA DOLEGLIWOŚCI PLECÓW

(BOECKH-BEHRENS, W.-U. / GRÜTZMACHER, N. / SEBELEFSKY, J., nieopublikowana rozprawa, Uniwersytet w Bayreuth, 2002).

Cel badania

Celem badania było ustalenie wpływu intensywnego treningu EMS na dolegliwości pleców.



Metodyka badań

49 pracowników z Uniwersytetu w Bayreuth z dolegliwościami pleców, 31 kobiet i 18 mężczyzn o średniej wieku 47 lat, dobrowolnie wzięło udział w badaniu. Częstotliwość i intensywność dolegliwości pleców oraz ogólne skargi dotyczące samopoczucia, sił witalnych, stabilności ciała i sylwetki określono przy pomocy kwestionariuszy początkowych i kontrolnych. Przeprowadzono 10 sesji treningowych EMS, które odbywały się dwa razy w tygodniu, a każda trwała 45 minut i odbywała się z następującymi parametrami: czas trwania impulsu 4 s, interwał impulsu 2 s, częstotliwość 80 Hz, czas narastania 0 s, amplituda (szerokość) impulsu 350 µs. Podczas badania, przez czas 10-15 minut trwało indywidualne przyzwyczajanie uczestników do wyższych nastaw natężenia impulsów, a następnie przez około 25 minut treningu wykonywane były różne ćwiczenia statyczne. Trening kończył się 5-minutowym programem relaksacyjnym z następującymi parametrami: czas trwania impulsu 1 s, interwał impulsu 1 s, częstotliwość 100 Hz, czas narastania 0 s, amplituda (szerokość) impulsu 150 µs.




Wyniki

88,7% uczestników zaobserwowało zmniejszenie dolegliwości pleców ze znaczącą ulgą i brakiem objawów u 38,8% badanych. Mniejszą poprawę zaobserwowano w 41,9% przypadków. Podczas treningów gwałtownie zmalały również częstotliwość i natężenie przypadłości. Ponadto trening EMS doprowadził do osiągnięcia następujących wyników ogólnych: u 61,4% badanych wykazano poprawę ogólnego stanu związanego ze schorzeniem, 75,5% zaobserwowała poprawę samopoczucia, 69,4% odczuło wzrost sił witalnych, 57,1% mężczyzn i 85,7% kobiet zauważyło poprawę stabilność ciała, 50% badanych potwierdziło pozytywny wpływ treningu na ich sylwetkę, a 75,5% czuło się bardziej zrelaksowanych po ćwiczeniach.

Wnioski

Ogólny trening EMS całego ciała bardzo skutecznie eliminuje dolegliwości pleców. Impuls elektryczny wyraźnie angażuje nawet głęboko położone partie mięśnie, które podczas konwencjonalnych metod pobudzane są z trudnością. Specjalny trening całego ciała EMS charakteryzuje się oszczędnością czasu, wysoką skutecznością i dalekosiężnymi pozytywnymi skutkami dla zdrowia. Równocześnie osiągane są cele terapeutyczne i prewencyjne.

Źródło: https://www.miha-bodytec.com/pl/badania-nad-elektrostymulacja-organizmu-o-niskiej-czestotliwoci/